دماغ

دماغ یکی از داستانهای کوتاه نیکلای گوگول است که در سال ۱۸۳۶ نوشته شد. این اثر اول بار در نشریهٔ روسی sovremennik (به معنای معاصر) به سردبیری الکساندر پوشکین منتشر شد. اول اسمش رویا بود و بعد به دماغ تغییر عنوان داد. جالب اینکه در زبان روسی به دماغ می‌گویند nos که اگر برعکسش کنیم می‌شود son، یعنی رویا. آرزویی برای اینکه نویسنده طوری از شر دماغ نوک‌تیزش راحت شود.
روز بیست و پنچم مارس در شهر پتربورگ اتفاق فوق‏ العاده غریبی به وقوع پیوست. در این روز ایوان یا کوولویچ سلمانی وقتی داشت نان را با چاقو برای صبحانه تکه می‏کرد وسط آن چیز کلفتی پیدا کرد. از وحشت یکه خورد. چشم‏هایش را مالید و دوباره لمسش کرد. بله دماغ بود، بی‏هیچ شکی. مهم‏تر اینکه، دماغ به نظرش آشنا می‏آمد. صورتش از ترس و وحشت پر شد. اما ترس او قابل قیاس با خشم و غیظ زنش نبود.
زنش با غیظ فریاد زد: «کجا این دماغ را بریده‏ای؟ رذل! پست! خودم به پلیس گزارش می‏دهم. دائم الخمر! خوب فکر کن، از سه تا از مشتری‏هایت شنیده‏ ام که موقع تراشیدن صورتشان، آنقدر دماغشان را می‏کشی که تعجب ‏آور است چطور دماغشان کنده نمی‏شود.»
اما ایوان بیشتر احساس می‏کرد مرده است تا زنده. می‏دانست که دماغ به کسی جز کاوالیف، افسر ارزیاب، تعلق ندارد. کسی که چهارشنبه‏ ها و یکشنبه ‏ها صورتش را می‏تراشید و..”

دیگر نسخه های این کتاب