شاهرخ مسکوب (۱۳۰۴ – ۱۳۸۴) پژوهشگر، مترجم و نویسنده ایرانی بود.

” … اینک صدای دوست از ته ریشه‌های کهن، از درون سینه‌ی پهن زمین می‌آید، از راه‌های دور از قله‌های بلند و دشت‌های باز می‌گذرد و مثل تپش پنهان قلبِ ستاره به من می‌رسد. با صدای خاموش مرا می‌نامد و صدای او را در چشم‌های خیس و دهان بازش می‌بینم … نگران و دل گرفته است و به زبان بی‌زبانی حرف می‌زند. حرف‌ها در باطن من می‌رویند؛ مثل سرزدن جوانه‌ی سبز در بطن دانه زیر سرمای زمستان، مثل بوی بهار! صدای دوست، صدای دوستی، از دیار دور فراموشی، از خلال کشتزارهای رنج، وزان بر خوشه‌های اندوه! … صدای بیدار دوستی خاموش که در بستر ضمیر من خفته است. ”

فهرست کتاب:
– مسکوب اقلیم حضور بود- داریوش شایگان.
– خاطراتی از شاهرخ- حسن کامشاد.
– زادگاه زاینده در رؤیای مسافر کوچیده از وطن: تحلیلی از سه اثر شاهرخ مسکوب در غربت- احمد حکیمی حکاک.
– مسکوب در سوگ سیاوش- احمد کاظمی موسوی.
– طنز و تند زبانی سیاسی در دوره‌ی مشروطه- محمد علی همایون کاتوزیان.
– شاهرخ مسکوب: شاهین بلند پرواز اندیشه و فرهنگ- جلیل دوستخواه.
– نقش نمادین گیاه و گیسو در سوگواری های بختیاری- بیژن شاهمرادی.
– سخن در جان مسکوب- فرنگیس حبیبی.
– نمونه‌ی ناب و نادر روشنفکر ایرانی- رامین جهانبگلو.
– شاهرخ مسکوب؛ فراتر از کلاسهای روشنفکری- سیروس علی نژاد.
– یادی از شاهرخ مسکوب- ناصر زراعتی.
گزیده ها:
– نامه ها.
– یادداشت ها.
نوشته ها:
– ملاحظاتی درباره خاطرات مبارزان حزب توده ایران.
– ملاحظاتی درباره‌ی شاهنامه‌ی فردوسی.
– شاهنامه و تاریخ.
– زمان و سرنوشت در شاهنامه.
– تأملی در اخلاق : از اوستا به شاهنامه.
– تفاوت بنیادی زبان شریعت و طریقت.
– شعرها.
– آخرین پرسش و پاسخ با شاهرخ مسکوب.
– کتابنامه.