قیام مختار

درباره قیام مختار، دو دسته روایت آمده است: دسته اول روایاتی است که او را شخصی کذّاب معرفی می ‌کند. دسته دوم روایاتی است که مختار را کسی می داند که از قاتلان اهل بیت (ع) و سرور و سالار شهیدان انتقام گرفته و عمل او قطعاً مورد تأییدخداوند و اهل بیت (ع) بوده است. از مجموع شواهد و روایات به دست آمده چنین برداشت می شود که خروج و قیام مختار، مورد رضایت خداوند و چهارده معصوم بوده است و شواهد زیادی بیانگر این امر است.

در فاجعه تاریخی کربلا که به شهادت سرور و سالار آزادگان امام حسین (ع) و یارانش انجامید، همان گونه که امام بزرگوار فرموده بود: «خون بر شمشیر پیروز شد.» دیری نپایید که دست انتقام از آستین مردی شجاع به نام «مختار ابن ابوعبیده ثقفی» بیرون آمد…

در فاجعه تاریخی کربلا که به شهادت سرور و سالار آزادگان، امام حسین (ع) و یارانش انجامید، همان گونه که امام بزرگوار فرموده بود: «خون بر شمشیر پیروز شد.» دیری نپایید که دست انتقام از آستین مردی شجاع به نام «مختار ابن ابوعبیده ثقفی» بیرون آمد و یکایک جنایتکاران واقعه عاشورا را از دم شمشیر گذراند تا قلبهای آزرده و دردمند مسلمانان و دوستداران آن حضرت را آرامش بخشد.
نام مختار از زمانی که «مسلم ابن عقیل» از سوی امام حسین (ع) به کوفه آمد، بر سر زبانها افتاد. مختار او را به خانه خود برد و از وی با احترام فراوان پذیرایی کرد. «عبیداله ابن زیاد»، حاکم خون‌خوار کوفه، که خبر ورود مسلم را شنیده بود، دستور داد هرجا او را یافتند، شخص پناه دهنده را نزد وی ببرند. مختار که از این خبر آگاه شده بود، مسلم را به خانه «هانیه ابن عروه» فرستاد و خود به محاصره مأموران ابن زیاد درآمد. در دارالحکومه ابن زیاد از مختار خواست تا به اهل بیت عصمت و طهارت اسائه ادب کند. مختار با شنیدن این حرف دوات را از روی میز برداشت، به سر ابن زیاد کوبید و به دستور او زندانی شد؛ اما پس از چندی به دستور یزید، خلیفه غاصب، آزاد شد. وی دیگر در کوفه نماند، یکسره به حجاز رفت و آنجا بود که خبر شهادت حسین ابن علی را به او دادند …

*به علت قدیمی بودن این اثر ،برخی از صداها از کیفیت مطلوبی به لحاظ فنی برخوردار نیست ، از این بابت از شما شنونده ی عزیز پوزش می طلبیم.