شماره بازیابی: 487ک
شماره مدرک کتابخانه مجلس: ‏‫10-3802‬
زبان اثر: عربي
عنوان و نام پديدآور: حدیقه المومنین (ج1) = شرح المختصر النافع = الشرح الصغیر [ نسخه خطی]/ از: سید علی بن محمدعلی طباطبایی اصفهانی کاظمی حائری مشهور به «صاحب ریاض»
کاتب: : کاتب: علی بن سلطان
تاریخ کتابت: ، تاریخ کتابت: 1221ق.
نام خاص و کميت اثر: 267 برگ، 19 سطر
قطع:
؛21/5*16سم
؛خشتی.
آغاز، آغازه، انجام، انجامه: 1«بسمله، الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی خیر خلقه محمد و آله الطاهرین کتاب الطهاره و ارکانه اربعه الاول فی المیاه و النظر فیه فی المطلق و المضاف و الاسئار؛ اما المطلق و هو ما یستحق اطلاق الاسم من غیر اضافه فهو طاهر فی نفسه مطهر له و لغیره بالکتاب و السنه و الاجماع …».
2«… و فی کلام جمع الاجماع علیه لکن فی دیه الخطا خاصه و یلحق بها دیه العمد علی الاظهر الاشهر خلافا للحلی فحص الحکم بدیه الخطا و لنادر فنفاه ایضا و هما لا سیما الثانی ضعیفان جدا و الحمدلله رب العالمین».
تزئینات متن:‏‫عنوان‌ها و نشانی‌ها قرمز و مشکی (برخی نانوشته)؛ اندازه متن: 15*9سم.‬
نوع کاغذ:فرنگی آبی روشن و سبز مغز پسته‌ای.
تزئینات جلد:تیماج مشکی.
1در انجام ابیاتی فارسی با مطلع: من فراموش کنم هر چه بود الا تو عشقبازی نکنم در دو جهان الا تو، و نیز یک تاریخ تولد مربوط به سال 1224ق آمده است.
وضعیت استنساخ نسخه: محل کتابت نامعلوم است؛ رقم کاتب: «قد فرغت من تسوید هذا الکتاب بعون الملک الوهاب فی یوم ثلثا سبع عشر من شهر صفر المظفر سنه 1221ق احدی و عشرن و مائتان بعد دلف من الهجره النبویه صلی الله علیه و آله و سلم علی ید الحقیر الفقیر الی رحمه رب العالمین، ابن سلطان ع ل ی، این نوشتم تا بماند یادگار من نمانم خط بماند یادگار، هر که خواند دعا طمع دارم زانکه من بنده گنه کارم».
يادداشتهاي مربوط به مشخصات ظاهري اثر: نوع خط:نسخ.
يادداشتهاي مربوط به نسخه موجود: 2این نسخه در حاشیه تصحیح و مقابله گردیده است، نشان «بلغ» در برخی حواشی آمده است. حاشیه نویسی ناچیزی در هامش به عربی و ندرتا به فارسی با نشان‌های «ع، ل، ق و …» دارد.
مشخصات اثر: یادداشتهای تملک:
متن يادداشت: در آغاز نسخه چند فرع فقهی به فارسی، نیز تملک «حسن بن تقی بن محمدحسین نجف‌آبادی» دیده می‌شود.
يادداشتهاي مربوط به نمايه ها، چکيده ها و منابع اثر: ماخذ فهرست: جلد 2/40، صفحه 289 – 290.
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده: شرحی مزجی و استدلالی بر کتاب فقهی المختصر النافع اثر ماندگار ابوالقاسم نجم‌الدین جعفر بن حسن بن یحیی هذلی حلی مشهور به «محقق حلی» (د. 676ق) است و به نظر می‌رسد وی آن را پس از شرح کبیر خود بر آن کتاب، با عنوان ریاض المسائل و حیاض الدلائل و در اختصار آن نوشته است و در بحث عبادات مسلک احتیاط را پیموده است؛ کما اینکه مرحوم آقا بزرگ تهرانی درباره‌ی این اثر می‌نویسد: «شرح المختصر النافع الصغیر المختصر من الکبیر … سلک فی باب العبادات منه مسلک الاحتیاط لیعم نفعه». نسخه‌ی حاضر جلد نخست، شامل شرح کتاب الطهاره، کتاب الصلوه، کتاب الزکوه، کتاب الصوم و الاعتکاف، کتاب الحج و کتاب التجاره است و جلد دوم آن به شماره‌ی «490» در همین فهرست معرفی می‌گردد. نسخه‌هایی از این شرح در کتابخانه‌ی عامره‌ی مجلس موجود است و از آن جمله می‌توان به نسخه‌های جدید به شماره‌های «9608»، «568ط»، «390ط» و «9601» اشاره نمود. از این اثر نسخه چندی نیز در سایر کتابخانه‌های هست که علیرضا قره‌بلوط در معجم التاریخ (ج3، ص 2116) گزارشی از آن‌ها بدست داده است. این اثر با تحقیق سید مهدی رجائي در سال 1368ش/1409ق در 3 جلد از سوی کتابخانه‌ی آیت‌الله العظمی مرعشی (ره) منتشر شده است.
موضوع (اسم عام يا عبارت اسمي عام): فقه شیعه (امامیه)
محل و شماره بازیابی: 1210871