کتاب حاضر مجموعه گفت و گو ها حول محور شخصیت و سیره استاد محمود شهابی با آشناییان و اطرافیان اوست.
در این کتاب، علاوه بر زیست نامه ای از استاد فقید محمود شهابی، خاطرات، محمود مهدوی دامغانی با استاد شهابی به چاپ رسیده است.
محمود شهابی که به شهابی خراسانی و شهابی تربتی هم معروف است فرزند شیخ عبدالسلام تربتی ملقب به شهاب در سال ۱۲۸۰ش در تربت حیدریه متولد شد.
تحصیلات خویش را در مشهد و نجف و اصفهان پی گرفت و به درجه اجتهاد رسید.
میرزا حسن موسوی بجنوردی، میرزا محمد آقازاده (فرزند آخوند خراسانی) و ادیب نیشابوری از اساتید وی بوده اند.
محمود شهابی در سال ۱۳۱۰ راهی تهران شد و در این شهر ماندگار گشت.
وی در این شهر به تدریس علوم معقول و منقول اشتغال داشت و بعد از ایجاد دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ برای تدریس در زمینه حقوق و علوم سیاسی به دانشکده حقوق دعوت شد و به تدریس فقه و حقوق پرداخت.
رتبه محمود شهابی در دانشگاه تهران استاد ممتاز بود و نزدیک به نیم قرن به تدریس اشتغال داشت.
برادر وی علی اکبر شهابی نیز از مدرسین مدارس دینی و اساتید دانشگاه بود.
محمود شهابی مدتی هم در شورای عالی فرهنگ عضویت داشته و چند وقت نیز قاضی تجدید نظر در محاکم شرعی بود.
وی پس از بازنشستگی راهی فرانسه شده و در حوالی شهر استراسبورگ اقامت گزید و در همان جا وفات یافت.
این کتاب به ضمیمه فصلنامه نقد کتاب فقه و حقوق به چاپ رسیده است.