این دستنویس نامه‌های منوچهر را دربر دارد. این نامه‌های سه‌گانه، اظهار نظری است برّا و قاطع درباره بحثی که میان زادسپرم، موبد بزرگ سیرجان و پیروانش برای فتوایی که وی بر خلاف عقیده همگانی و معمول درباره تطهیر شرعی داده، درگرفته است. منوچهر برادر زادسپرم در آن زمان (پایان سده نهم میلادی) سرور جامعه زرتشتیان پارس و کرمان بوده است، به‌سختی بدعت برادر را رد می‌کند. در بخش دوم این دستنویس سه رشته از نوشته‌های زادسپرم را دربر دارد و موضوع آن بیشتر داستان آفرینش و افسانه‌هاست و ظاهراً بر اساس همان سنت‌هایی است که در بندهش آمده است.