این دستنویس 263 صفحه دارد که بر هر صفحه هفت سطر نوشته شده است. متنی است آشفته و ناقص از بندهش هندی با آوانویس گجراتی و معنی فارسی در زیر هر سطر. صفحه‌های 79 ـ 146 ترجمه فارسی ندارد و صفحه‌های 258 ـ 263 فصل نوزدهم شایست نشایست را دربر دارد. متن بندهش در این دستنویس به این ترتیب آمده است: در چگونگی مردم و بچگان، در چگونگی آتش، درخت گوکرن، خرسه‌پا و مرغ چمروش، در چگونگی رودها، در چگونگی دریاها، در چگونگی بوزینگان و خرسان، زندآگاهی و آفرینش دام، و …. .