از مقدمه کتاب:
نوشته ای که در دست دارید خوانشی است بر شعر حافظ برای یافتن تعریفی از قصه از منظری حافظانه، خوانشی که می کوشد تا آنجا که ممکن است دقیق و نزدیک به شعریت خود سخن حافظ باشد.
شاید در اثر همین سعی است که آن به ظاهر بی نظمی و پراکندگی شعر حافظ به این خوانش نیز سرایت کرده و آن را از هر گونه تبویت و ترتیب متعارف تتبعات معمول مبرا کرده است. وقتی ما اقتدار آغاز را به پرسش می گیریم، خود به خود در طی آن توالی منطقی وسط و پایان را نیز درهم ریخته ایم.
نگارنده را جرئت آن نیست که بگوید هر خوانشی از این دست از متن ادبی در واقع نویسش دوباره آن متن است، چرا که اینجا پای حافظ در میان است و موضوع خوانش سخن اوست. اما، و آری، در نگارش نوشته ای که می خوانید نگارنده چنین سودای خامی را در سر داشته است! و گاهی از تو چه پنهان ای خواننده عزیز که به هنگام نوشتن درباره شعر حافظ این امر زیبا بر او مشتبه شده که نه درباره سخن حافظ که خود آن سخن را دارد باز می نویسد…