جهت گیری طبقاتی اسلام
جهت گیری طبقاتی اسلام جلد 10 از مجلد آثار مرحوم دکتر علی شریعتی است. شریعتی در این کتاب در سه دفتر و چند ضمیمه به تشریح مطالب خویش می پردازد.
جبهه ﮔﯿﺮی ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ در اﻋﺮاض از دﻧﯿﺎ و ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ دﻧﯿﺎﮔﺮاﯾﯽ، و ﻧﯿﺰ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺗﺠﻤﻞ، اﺷﺮاﻓﯿﺖ، ﭘﻮل ﭘﺮﺳﺘﯽ، ﮐﻨﺰ و… ﮐﻪ اﺑﻮذر آن ﻫﻤﻪ ﺑﺮ آن ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زﻣﺎن ﻋﺜﻤﺎن اﺳﺖ، ﯾﻌﻨﯽ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺻﺤﺎب ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه اﻧﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺒﻘﻪ ﺟﺪﯾﺪ- ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﺎ اﻣﺮوز ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﻢ – ﻃﺒﻘﻪ ﺟﺪﯾﺪی ﮐﻪ از ﭘﻮﻟﻬﺎی ﺑﺎرآورده و ﺑﺎدآورده ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﻬﺎد و زﮐﺎت و ﻓﯽء و اﻧﻔﺎل و… زﯾﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎی دوﻟﺖ و دوﻟﺘﯽ ﻫﺎ رﯾﺨﺘﻪ و از ﭘﺴﺖ ﻫﺎی ﮔﺮدن ﮐﻠﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺻﺤﺎب ﻋﺮﺿﻪ ﺷﺪه، ﺑﺮﺧﻮردار ﺷﺪه اﺳﺖ:
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺧﯿﻤﻪ ای داﺷﺘﻪ، اﮐﻨﻮن ﺣﺎﮐﻢ ری، ﺣﺎﮐﻢ ﻃﻮس، ﺣﺎﮐﻢ ﻗﺎﻫﺮه و ﻓﺴﻄﺎط ﺷﺪه اﺳﺖ، و ﻣﻌﻠﻮم اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻫﻤﺎن ﮐﺎخ ﻫﺎ و دم و دﺳﺘﮕﺎه ﻫﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﻫﻤﺎن آﺷﭙﺰی ﮐﻪ ﺑﺮای ﻓﻼن ﮐﻨﺴﯿﻞ روﻣﯽ در ﻓﺴﻄﺎط ﻏﺬا درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮده، اﮐﻨﻮن ﻣﺜﻼً ﺑﺮای ﻋﻤﺮوﻋﺎص ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛ ﻋﻤﺮوﻋﺎﺻﯽ ﮐﻪ در ﻣﺪﯾﻨﻪ، در زﻣﺎن ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ، آش ﺟﻮ ﻣﯽ ﺧﻮرده، اﻣﺮوز در ﺳﻔﺮه ﮐﻨﺴﯿﻞ روﻣﯽ ﻏﺬا ﻣﯽ ﺧﻮرد. در اﯾﺮان ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر، در ﺳﻔﺮه ﻫﺎی ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻏﺬا ﻣﯽ ﺧﻮرﻧﺪ.
ﭼﻨﯿﻦ ﮔﺮاﯾﺸﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎی ﻋﻠﯽ را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ دﻋﻮت ﻫﺎی ﺣﺴﯿﻦ را ﻧﯿﺰ ﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ، ﺑﺮای اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻬﺎ روی »ﺑﺨﻮر« و »ﺑﺰن« و بچاپ ﭼﻬﺎر اﺳﺒﻪ ﻣﯽ ﺗﺎﺧﺘﻨﺪ، آﻧﻬﻢ ﺗﺤﺖ ﻧﺎم و ﺗﻮﺟﯿﻪ دﯾﻨﯽ: »ﺟﻬﺎد ﮐﺮدﯾﻢ، ﻏﻨﯿﻤﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ آوردﯾﻢ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﮐﺖ داد. »
زﻫﺪی ﮐﻪ ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ ﺑﺮ آن ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﯾﮏ زﻫﺪ ﺻﻮﻓﯿﺎﻧﻪ و راﻫﺒﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﻌﻨﺎی زﻫﺪ اﻣﺮوزی اﺳﺖ ﮐﻪ روﺷﻨﻔﮑﺮ ﻣﺴﺌﻮل آﮔﺎه اﻧﻘﻼﺑﯽ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺮ آن ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺜﻼً از ﻏﺬای ﺧﻮب ﺑﺪم ﻣﯽ آﯾﺪ و ﮔﻨﺎه دارد، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺳﺒﮑﺒﺎر و ﺳﺒﮏ ﺳﯿﺮﺗﺮ و آزادﺗﺮ و ﺑﯽ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻢ و ﺑﻤﺎﻧﻢ، ﺗﺎ وﺟﻮدم ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺧﺪﻣﺖ آرﻣﺎﻧﻢ ﺑﺎﺷﺪ، و اﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ، ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺨﻮرم، ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ! ﻫﺮ اﻻﻏﯽ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺧﺰ ﺑﻬﺘﺮ از ﻟﺒﺎس ﮐﺮﺑﺎس اﺳﺖ، اﯾﻦ دﯾﮕﺮ اﺳﺘﺪﻻل ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ! وﻟﯽ ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ ﮐﻪ روی رﯾﺎﺿﺖ و ﻗﻨﺎﻋﺖ و اﻋﺮاض از دﻧﯿﺎ، در راه ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﮐﻨﺰ ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﺮده، ﯾﮏ ﭘﺎﯾﮕﺎه ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.اﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﺎزه از ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻫﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎشیم . . .
فهرست مطالب:
دفتر اول
دفتر دوم
دفتر سوم
ضمیمه ها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.