گرچه پیدایش قطعه‌هایی از سروده‌ها و منظومه‌های فارسی مانند «سرود کرکوی» و «شعر نوپا و ابتدائی خواجه عباس مروزی» به سده‌های اول و دوم منسوب است، ولی در قرن سوم شعر و نثر پارسی وزبان دری دوران کودکی را آغار کرد و رفته‌رفته به نوجوانی رسیده و در قرن چهارم اوج و گسترش یافت و شایستگی عنوان شکوهمند «ادبیات» را پیدا کرد. نویسنده در این کتاب پس از مقدمه‌ای کوتاه که به سرگذشت ادبیات پرداخته، در ادامه به مباحثی چون تعریف و تشریح ادب، ادبیات، تعریف ادبیات، ادبیات فارسی، زبان یا ابزار ادبیات، انشاء، انواع سخن، نویسندگی، فصاحت و بلاغت، ادبیات و اساطیر، معانی و بیان، شعر، سبک شعری، طلوع شعر و …. پرداخته است.