نهضت اخوان المسلمین، بعد از سقوط امپراتوری عثمانی ـ که نام خلافت را یدک می‌کشید ـ و در زمان سلطۀ انگلیس برکشور مصر، با هدف تشکیل حکومت اسلامی و مبارزه با الگوی کمالیسم و جلوگیری از گسترش نظام سیاسی لائیک در جهان اسلام، توسط شیخ حسن البنا تأسیس شد. گرچه اهداف سیاسی و عقیدتی بسیاری از اخوانی‌ها در حال حاضر با اهداف اولیه و اعلامی نهضت اخوان المسلمین توسط شیخ حسن البنا و سپس سید قطب، در برخی موارد بسیار تفاوت کرده است، ولی هنوز اندیشه‌های حسن البنا در تار و پود این نهضت جاری است و اخوان المسلمین بدون نام حسن البنا در هیچ جای جهان شناخته شده نیست. بنابراین، اهداف اصلی اخوان المسلمین بر مبنای اندیشه‌های حسن البنا شکل گرفته و مرجع قرار داده می‌شود.
شیخ حسن البنا، معتقد به اصلاح جامعه از طریق برپایی نهضت اسلامی و مخالف جدایی دین از سیاست (سکولاریسم) بود. او معتقد بود که دولت اومانیستی و لیبرال نباید بدیل و جانشین دولت اسلامی باشد. پایه‌های اساسی نهضت اسلامی از نظر البنا را چهار اصل رهبری، وحدت اسلامی (فرا فرقه‌ای)، آزادی از قید استعمار غربی و برپایی حکومت اسلامی، تشکیل می‌دهد.