اتاق شماره ۶

چخوف در این داستان اشاره می کند که دردهای انسان را پایانی نیست و آدمی هرچه بیشتر محیط اطرافش را درک کند، درد و رنجش بیشتر می شود. شنیدن این رمان را به کسانی که «نگاه تیزبینانه و فلسفی چخوف به مقوله زندگی» را می پسندند و تحسین می کنند، پیشنهاد می کنیم. «اتاق شماره‌ ۶» ماجرای دکتر و پنج بیماری است که در اتاق شماره ۶ بیمارستانی قرار دارند که فقط یکی از آن‌ها از طبقه‌ ممتاز و بقیه پیشه‌ور و کاسب‌کارند… داستان مبتنی بر واقعیت است؛ براساس حوادثی که در زندگی واقعی رخ داده و راجع به بیمارستانی است که یک اتاق به نام اتاق شماره ۶ در آن وجود دارد که محل نگهداری بیماران روانی است. در اتاق شماره ۶ پنج نفر هستند که هر کدام داستان زندگی خود را دارند و به دلایلی در آنجا هستند. به غیر از یکی که از طبقه ممتاز است بقیه پیشه ور و کاسب کارند. ایوان دمیتری گروموف ( ایوان دمتریچ ) مردی ۳۳ ساله و از طبقه روشنفکر جامعه است. وی تصور می کند که همیشه در تعقیب او هستند و پیوسته در انتظار حادثه ای ناگهانی و وحشتناک به سر می برد. به جز سلمانی کسی به اتاق شماره ۶ نمی آید و بیماران محکوم شده اند فقط قیافه نیکیتا (دربان) را مشاهده کنند. رئیس بیمارستان، دکتر آندره یفی میچ، مرد برجسته و محترمی است. وقتی دکتر به ریاست بیمارستان منصوب می شود ، بیمارستان وضعیت بسیار بدی دارد. وی بعد از بازدید از بیمارستان معتقد شد که عاقلانه ترین کار این است که بیماران را به حال خود بگذارند و در بیمارستان را ببندند اما این تصمیم تنها بسته به میل و اراده ی شخصی او نیست. وی شروع به کار می کند ولی ظاهرا به هرج و مرج موجود در بیمارستان بی اعتناست. رفت و آمد های دکتر به اتاق شماره ۶ این تصور را در بقیه همکاران و دوستان او به وجود می آورد که او هم دیوانه شده و قدرت عقل خود را از دست داده است… * با اقتباس از این داستان کوتاه، در سال ۱۹۷۶ و ۲۰۰۹ با همان نام اصلی داستان، فیلم هایی ساخته شده است.

دیگر نسخه های این کتاب