یادبودی از ایرج (به مناسبت یکصدمین سال ولادت او)
کلیات / یادنامه
مکان چاپ: تهرانناشر: انجمن ادبی پایتختتاریخ چاپ: ۱۳۵۳ هجری شمسیزبان: فارسی
ایرج گوینده نامدار قرن معاصر در تبریز و در خاندانی اشرافی در سال 1291 ه ق چشم به جهان گشود. وی در شعر انصاف تخلص می کرد. ایرج آداب زمان و تحصیلات مقدماتی را در دامان دودمان بیاموخت. در 16 سالگی ازدواج کرد و حاصل سه سال تاهل دو پسر و یک دختر بود به امر مظفر لدین شاه امیر نظام لقب گرفت و لقب فخرالشعرایی بدو ارزانی شد که هرکز آن مقام را بکار نگرفت. ایرج به دبیری میرزا علیخان امین الدوله سینکی که خود از نویسندگان برگزیده آن دوران بود برگزیده شد و به هنگام صدرات با او به تهران ررفت و با حفظ سمت مکاتبه با یزد و کرمان را عهده دار شدسپس با قوام السلطنه به اروپا رهسپار گردید و در بازگشت نظام السلطنه پیشکار آذربایجان وی را در نزد خود نگاه داشت و کاری در دبیرخانه ایالتی و نیز ریاست اطاق تجارت تبریز را بدو سپرد سپس به گمرک منتقل و سمت مترجم گرفت…….ایرج در روز 27 شعبان 1304ش چشم از جهان فروبست و در ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. شعر و هزل و طنز ایرج با زندگانی نابسامان عهد او پیوستگی دارد گفته او در این باره نقد اوضاع عصر مجسم سوء اداره مملکت، تبعیض، رشوه خواری و بی نظمی بود.در ارائه بدیهای اعتیادات ناپسند و معرفی روحانی نماها آثاری ارزنده خلق میکرد او از سبکی خاص پیروی میکردگاهی نکته های بدیع و باریک اندیشی ها به کار میبرد که نمودار روش هندی یا اصفهانی است ولی با شیوه خراسانی شعر می سراید و زمانی طریقه عراقی را برای بیان مقصود برمی گزیند و به هر صورت طرز او: انسانی، اخلاقی، دلسوزی و ارشاد است او در عین تعصب نسبت به نیای خود احمدشاه را طرد و یافتن شاهی مقتدر را به جای او آرزو می کند. او همواره درد ها را با زبانی که همه بفهمند با برخورداری از ضرب المثلهای متداول و دلنشین و آسان برای دلباختگان شعر فارسی بیان میکرد و از اینکه نیمی از جمعیت کشور گرفتار پرده سیاه جهالت بودند رنج می برد و با هر زبانی که مقدور بود این عیب دردناک جامعه ایرانی را آشکار می ساخت…..
0.4
18

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.