کارولین دولاروم آلری دختری با موهای کبود و چشمان خاکستری ست. پاریس اسمش را گذاشته “لابل میستریوز” یا “زیبای مرموز”. مجالس اشرافی پاریس فقط از او حرف می زنند و سایه اش حتی روی دربار لوئی هجدهم نیز افتاده است. امپراطریس ژوزفین او را عزیزم خطاب می کند و تزار روسیه برای بدست آوردن دلش در تلاش است. او همانی است که لامارتین در اشعارش نام برده و تاریخ انقلاب فرانسه خاطره اش را به عنوان ستاره یک عهد پرماجرا به لابلای صفحات خود سپرده و با این همه هنوز در صفحات این تاریخ، به صورت یک معما و ناشناس باقی مانده. پدرش کنت دولاروم آلری یکی از جنگجویان سرسپرده و شمشیر زن در رکاب ناپلئون بناپارت است که وفاداری خود را با کشته شدن در جنگ به ناپلئون ثابت می کند. کارولین چندی مورد عشق و توجه ناپلئون قرار می گیرد اما این عشق نیز مانند عشقهای دیگر ناپلئون که در افسردگی و شکست وی به سراغش آمده به سردی می گراید…