شماره بازیابی: 867
شماره مدرک کتابخانه مجلس: IR‭10-19255‬
زبان اثر: فارسی
عنوان و نام پديدآور: کنز اللغات [نسخه خطی]/ از: محمد بن عبدالخالق بن معروف.
کاتب: محمدصادق بن حاجی بن حاجی محمدحافظ.
تاریخ کتابت: 1044ق.
قطع: رحلی بزرگ. 23*35سم. 329گ. 23س.
يادداشتهاي کلي: دیباچه کتاب را به نام کارکیا سلطان محمد پسر کارکیا ناصر کیا پادشاه گیلان (851 تا 883) موشح کرد.
تمام کتاب در ح 25000 بیت کتابت دارد و چند بار چاپ گردیده است.
کو بود با حمد معبود خدای لا ینام/ جواهر کنوز لغات حمد و سپاس الخ.
تزئینات نسخه:لغات را نویسنده با شنجرف نوشته و بنا داشته لغات نام برده در کنز را به ترکی ترجمه نماید و یا ترجمه دیگری را بنگارد ولی توفیق بر نگارش بیش از دو برگ (سه صفحه پس از مقدمه) را نیافته است.
نوع کاغذ:سمرقندی.
تزئینات جلد:تیماجی.
آغاز، آغازه، انجام، انجامه: آغاز:بسمله ابتدای هر سخن آن خوبتر در هر مقام
يادداشتهاي مربوط به مشخصات ظاهري اثر: نوع خط:ثلث و نسخ خوب.
مشخصات اثر:
شکل و سجع مهر:
یادداشتهای تملک:
متن يادداشت:
با مهر منوچهر حاکم مشهد مقدس نگاشته.
در حاشیه آخرین صفحه نوشته شده که در 1054ق. مخدوم معظم محمدمحسن مالک این نسخه گردیده‌اند.
يادداشتهاي مربوط به نمايه ها، چکيده ها و منابع اثر: ماخذ فهرست: مجلد دوم، صفحه 1407-1408.
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده: این کتاب شامل ترجمه لغات قرآن کریم و احادیث شریفه به ترتیب حروف تهجی با مراعات حرف اول و آخر در بیست و هشت باب می‌باشد و هر یک از باب‌ها به چند فصل تقسیم گردیده و از لغات مشتقه به ذکر مصادر آنها قناعت شده و پس از آنها لغات غیر مشتقه را ذکر نموده و گاهی به آیات قرآن کریم و احادیث شریفه استشهاد گردیده و مقدمه این کتاب کلیاتی در مطالب صرفی و نحوی و لغوی در 16 ماده می‌باشد.
محل و شماره بازیابی: 118377