به کوشش: سید محمد میرکمالی خونساری

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (618- ۵۴۰ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده ‌است. دیوان اشعار، منطق‌الطیر، تذکرة الأولیاء، الهی نامه، بلبل نامه، اسرارنامه، مصیبت نامه،‌ وصلت نامه از جمله آثار اوست. عطار نیشابوری، یکی از شاعران بزرگ متصوفه و از مردان نام آور تاریخ ادبیات ایران است. سخن او ساده و بسیار گیراست. عطار برای بیان مقاصد عرفانی خود به بهترین راه که آوردن کلام ساده و بی پیرایه و خالی از هرگونه آرایش است متوسل شده. او اگر چه در ظاهر کلام و سخن خود آن وسعت اطلاع و استحکام سخن استادانی همچون سنایی را ندارد ولی گفتار ساده و دل سوخته او باعث شده که خواننده را مجذوب نماید. کمک گرفتن او از مثال و بیان داستانها و حکایات مختلف یکی دیگر از جاذبه های آثار اوست و باعث شده که او سرمشق عرفای نامی بعد از خود همچون مولوی و جامی قرار گیرد. وصلت نامه بیان عشق است و درد طلب با ذکر حکایات عرفانی زیبا در تأیید آن. این کتاب در سال 1376 قمری به همت و سرمایه آقا سید محمد میرکمالی به طبع رسیده است.