تمدن امروز جهان در یونان آغاز شد، در آنجا پرورش یافت و در همان سرزمین ثمر رسید . یونانیان، اصول و مبانی فرهنگ خودرا از مصر و کلده و آشور و با بلو ایران وام گرفتند ، لکن در اندک مدتی، بیاری ذوق سرشار و فکر توانای خویش، چنان وسعت و عظمتی بدان بخشیدند که هنوز ، پس از دوهزار وچند صدسال، ما از آن بی نیاز نیستیم . تمام جنبه های عالی تمدن بشری در این کشور باوجعظمت و کمال خود رسید.هنوز«همرها بزرگترین شاعر حماسه سرای جهان است.
«اسخلوس» و«سوفکلس» و «اوریپیدس» در جهان هنر، بیماننداند. هیچ اندیشه ای در وسعت و توانائی از افکار سقراط و افلاطون و ارسطو نگذشته است. دانش و هنر یونان ، همچون مشعل تابناکی است که هر چه از مادورتر شود، بزرگتر و پرشکوه تر جلوه می کند و روشنی بیشتر می بخشد……
ارسطو این کتاب مربوط به شعر را در اواخر عمر یعنی پس از کتاب سیاست و قبل از کتاب خطابه، تألیف کرده است و بنابراین تاریخ نگارش آن را باید در فاصله بین 335 تا 323 دانست. این کتاب شامل 26 فصل است. پنج فصل اول آن به بحث درباره شعر و مسائل مربوط به آن اختصاص دارد. ارسطو در این قسمت درباره اصل و منشأ شعر و مراحل تکامل آن بحث میکند و علت پیدایش آن را تبیین میکند. در قسمت دوم کتاب بحث درباره تراژدی آغاز میشود و ارسطو در این فصل اجزای تراژدی و وظیفه و عمل آن را معلوم میکند. پس از این قسمت بحث درباره «گفتار» و اجزاء و کیفیات آن است و در قسمت بعد حماسه تجزیه و تحلیل شده و وجوه تشابه و اختلاف آن با تراژدی معین میشود. دو فصل آخر کتاب یکی پاسخ بر ایرادات وارد بر شعر است و دیگری برتری تراژدی بر حماسه را اثبات میکند.
