پژوهشی تطبیقی در مبانی مشترک اسطوره، فلسفه و عرفان ایرانی با علوم جدید

جهان بینی ایرانی، پژوهشی تطبیقی در مبانی مشترک اسطوره، فلسفه و عرفان ایرانی با علوم جدید بر اساس تحقیقات ژنتیکی “پروژه نقشه برداری ژنی” (Genographic Project) که با سرمایه شرکت آی.بی.ام و همکاری مجله “جغرافیای ملی” (National Geographic) انجام گرفته، ایرانیان حدود چهل هزار سال پیش در آسیای مرکزی ظهور کردند. اعضاء این قوم حدود ده هزار سال پیش مصادف با پایان آخرین دوران یخبندان، پس از سی هزار سال کوچ، در فلات ایران، سرزمینهای خاورمیانه، غرب آسیا و استپهای شمالی اسکان پیدا کردند. گزارش ثبت شده در وندیداد از سرمای سخت در سرزمینی شمالی که ائیرینه وئجه (ایران ویج) نام داشت، اقامت موقت در شهری زیرزمینی برای فرار از سرمای سخت و کوچﻫای متعدد به احتمال زیاد خاطرات این قوم کهن است از دوران طولانی کوچ و مصائب طبیعی که با آن درگیر بودند. از اعتقادات این مردم اولیه، از آرزوها، نگرانیﻫا و هراسﻫایشان چیزی بطور دقیق نمی دانیم. ولی با اطمینان می دانیم که به رغم پراکندگی جغرافیایی و امتزاج با اقوام دیگر این قوم در حفظ هویت یگانه خود موفق بوده است. بسیاری از ایران شناسان معتقدند که این قوم تا زمان مادها یعنی در طول حدود سی و هفت هزار سال موجودیت خود، از هنر نوشتاری بی بهره بود. معمایی که در مقابل ما قرار می گیرد این است که به رغم پراکندگی گسترده در طول زمانی بسیار طولانی، این قوم چگونه بدون بهره جویی از هنر نوشتاری توانست هویت یگانه خود را حفظ کند.