نویسندگان: ماکسیم رودنسون، گابریل پری، آلبرت اینشتاین، هانا آرنت، حاییم باوین، استفان هسل، ژیزل حلیمی، سیلوان سیپل، شولامیت آلونی، رابرت فیسک، ایال سیوان، یوری آونری، نادین پیکودو، شولامیت آلونی، شلومو ساند، میشل بل ریشار، کریس هجس، نیر حسون، ژان موئیز برایتبرگ، امیره هس، رمون اوبراک، ورنی برومان، راشل شوکرون، مارسل فرانسیس کان، گیدئون له وی، میشل ورشوفسکی، یوسف لاپید، اتی‌ین بالیبار، مادلن روبریو، پی‌یر ویدال ناکه، آبراهام سکال، ماری‌نوئل تیبو، ایلان پابه، میشل بل ریشار، آریلا آزولای، و فیلیسیا لانکر.

به کوشش: تراب حق‌شناس و حبیب ساعی

از پیشگفتار:
«از آنجا که مساله‌ی فلسطین مساله‌ای‌ست سیاسی، نه مذهبی یا قومی و نژادی، به رغم مغلطه‌های فراوانی که در این باره صورت گرفته و افق را تیره کرده است، در کنار ستمدیدگان و حق‌طلبان فلسطینی قرارگرفتن نه اختصاصی به اعراب دارد نه به مسلمانان، بلکه امری‌ست بشری و از این هم دقیق‌تر بگوییم طبقاتی‌ست. …
ایدئولوژی نژادی – مذهبی اسرائیلی که در توجیه استعمار فلسطین به کار رفته همواره کوشیده است مساله‌ی اسرائیل را مساله‌ی یهودیان قلمداد کند، به نام همه‌ی آنان و به خصوص، به نام قربانیان جنایت‌های ضدبشری نازی‌ها سخن بگوید، اما از همان آغاز برپایی دولت اسرائیل و در برابر این تزویر و خلط مبحث، در بین یهودی‌تباران صداهای اعتراض و خشم و نفرت بلند بوده است.»
این کتاب نخستین بار توسط مجله‌ی آرش در پاریس به سال ۱۳۸۹ چاپ شد و بعدتر توسط انتشارات اندیشه و پیکار به صورت اینترنتی در سال ۱۳۹۰ منتشر شد.