این دستنویس مجموعه‌ای است از متن‌های گوناگونی که با متنی که به نام «قطعات تهمورس» یا «پرسشنیها» معروف است، آغاز می‌شود و قطعاتی است به زبان پهلوی، پراکنده و جابجا شده، مشحون به آیاتی از اوستا و ترجمه فارسی زیر هر سطر. در صفحات 66 تا 104 این دستنویس، واژه‌نامه‌ای آورده شده به زبان فارسی و ناتمام به نام «لغات زند و پازند و اوستا» و آخرین متن این دستنویس نیز واژه‌نامه‌ای است به خط فارسی با زبان پهلوی ـ پازند. واژه‌ها به روش الفبای فارسی مرتب شده و تا حرف شین بیشتر ندارد.