علی ‌اصغر حکمت (1271- 1359)، سیاست‌ مدار، ادیب، شاعر، نویسنده و مترجم معاصر ایرانی است. وی نخستین رئیس دانشگاه تهران، بنیان‌ گذار کتابخانه ملی ایران در مقام وزیر فرهنگ و معارف وقت و بنیان‌ گذار نشریه فروغ تربیت است. حکمت ازسال ۱۳۲۹ استاد کرسی تاریخ مذاهب و ادبیات ایران در دانشگاه تهران بود. تدریس یکی از مهمترین اشتغالات وی بود که حتی در دوران وزارت آن را رها نکرد. از سال ۱۳۱۵ به تدریس تاریخ ادبیات ایران و ادیان و مذاهب پرداخت که تا سال ۱۳۵۱ ادامه یافت. کتاب حاضر که به کوشش علی ‌اصغر حکمت گردآوری شده مجموعه‌ ای از برگزیده‌های پارسی‌ گویان است که از واژه های عربی پرهیز کرده اند یا به زبان روزگار خویش نگاشته شده اند. از گفته های پیرهرات، نامه فرهاد میرزا، کهن ترین سرآغاز شاهنامه، نامه خسروان و تندیس فردوسی برخی از عناوین مطالب این کتاب هستند که در سال 1330 ویژه انجمن ایرانی سازمان فرهنگی یونسکو به چاپ رسیده است.