سخنرانی علی شریعتی
اين سخنرانى در ۲۰ مهر ماه ۱۳۴۷ ايراد گرديده و اولین سخنرانی دکتر شریعتی در حسينيه ارشاد است.
البته دوستان نبايد توقع داشته باشند مطلب تازه و پختهاى بشنوند، زيرا فرصت فکرکردن درباره آن بيش از يکى دو ساعت نبوده؛ البته قبلاً راجع به اين مسئله در دانشگاه صحبت کردهام و اميدوارم بسيارى از مسائلى که در آنجا مطرح کردهام در اينجا به ذهنم بيايد و به عرض شما برسانم.
«تيبورمنده» دانشمند معروف و مجارى الاصل فرانسوي، و يکى از برجستهترين متفکران امروز درباره شناخت کشورهاى دنياى سوم – افريقا، آسيا و امريکاى جنوبى – کتابى دارد به نام: نگاهى به تاريخ فردا. من به حرفهاى او و به اين کتاب کارى ندارم، بلکه ميخواهم اين اصطلاح را عنوان کنم. براى اولين بار اين اصطلاح را از اين مرد شنيدهام و چه اصطلاح بزرگ و خوبى است. به قول آندره ژيد بعضى از کلمات براى آدم حق حيات دارند و اگر براى انسان حق حيات نداشته باشند، لااقل براى يک انديشه دارند؛ براى اينکه گاه يک حرفى در درون ما هست و خودمان نسبت به آن آگاهى نداريم و وقتى يک اصطلاح بجايى را ميشنويم، اين اصطلاح و اين کلمه خودش منشأ پيدايش انديشهاى و زاييدن فکرى در درون انسان ميشود. اصطلاح «تاريخ فردا» يک اصطلاح تازه انقلابى است.
