سگ ولگرد
«سگ ولگرد» داستان کوتاهی از صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۲۱ خورشیدی همراه با هفت داستان دیگر در مجموعه داستانی به همین نام در تهران منتشر شد.
داستان آن دربارهٔ سگ اصیل اسکاتلندی به نام پات است که پس از گم کردن صاحب خود، سرگردان شده و از سوی انسانها مورد آزار و اذیت قرار میگیرد. پات سگی معمولی نیست، او در آرزوی بازگشت به دوران کودکی است و در ته چشمهایش، روحی انسانی دیده میشود.
صادق هدایت بیشتر داستانهای مجموعهٔ سگ ولگرد را پیش از سال ۱۳۲۰ خورشیدی نوشته بود اما به دلیل ممنوعالقلم بودن، امکان چاپ داستانها وجود نداشت.
پس از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم در شهریور ۱۳۲۰، با از میان رفتن بساط سانسور دولتی، «سگ ولگرد» نیز امکان چاپ مییابد. «سگ ولگرد» داستانی کنایی و نمادین است که از زاویهٔ دید دانای کل روایت میشود.
نقادان «سگ ولگرد» را داستانی اگزیستانسیالیستی بهشمار آورده و آن را در کنار برخی دیگر از داستانهای کوتاه هدایت مانند «زندهبهگور» و «تاریکخانه»، از آن دسته روانداستانهای وی دانستهاند که با تکنیکهای واقعگرایی نوشته شدهاند.
«سگ ولگرد» همچنین تاکنون از جنبههای روانشناسانه، اسطورهشناسانه، تطبیقی، اخلاقی، اجتماعی، و فلسفی نیز نقد شدهاست.
صادق چوبک و احمد شاملو از جمله نویسندگان و شاعرانی هستند که با تأثیر از «سگ ولگرد» به آفرینش آثاری پرداختهاند. «سگ ولگرد» تاکنون به زبانهای انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ترکی استانبولی، ارمنی، بلغاری، و قزاقی ترجمه و منتشر شدهاست.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.