شیخ اسدالله ایزد گشسب شمس گلپایگانی (1303-1366 قمری) شاعر، حکیم، عارف و نویسنده ایرانی بود. وی پس از تحصیلات مقدماتی، برای یادگیری فقه، اصول و حکمت روانه اصفهان و بعدها نجف اشرف شد. پس از بازگشت به ایران به خدمت مشایخ صوفیه درآمد و به ناصر علیشاه شهرت یافت. او که سالها به آموزگاری اشتغال داشت، مجله عنقا را در اصفهان تاسیس نمود. شمس‌التواریخ، اسرار‌العشق، نامه ‌سخنوران و دیوان شعر برخی از آثار برجای مانده از او هستند. اسدالله ایزد گشسب سالهای زیادی با واعظ نامدار عباسعلی کیوان قزوینی، معاشرت و مصاحبت داشت. بعدها مطالبی از کیوان قزوینی در رد تصوف و بی عقیدگی به اقطاب صوفیه و عرفا انتشار یافت. کتاب حاضر رساله ای در جواب نوشته های مذکور به قلم ایزدگسب می باشد که در دو مقدمه و دو مقصد مرتب شده است. این رساله بنا بر برخی مقتضیات، چندین دهه بعد و در سال 1362 منتشر گردید.

2.98

102