داستان‌های کوتاه از جلال آل احمد

مجموعه داستان «زن زیادى» ادامه محصول دوره فترت و سکوت آل احمد است و از آثاری است که نشان دهنده تلاش جلال در راه روشنگری جامعه ایران در آن زمان است. داستان های مجموعه دربردارنده حدیث نفس‌ها، خاطرات و گویه‌های تنهایی آل احمدند، با مایه هایی از افشای حقایقی در باب عرف‌ها و سنت‌های دست وپاگیر اجتماعی و افزون بر آن، درخواست نویسنده برای افقی بازتر و فضایی برای نفس کشیدن است.

نسخه‌ی اول کتاب «زن زیادی» که در سال ۱۳۳۱ چاپ شد، دربردارنده‌ی پنج داستان با نام‌های دفترچه بیمه، عکاس با معرفت، خداداد خان، دزد زده، جاپا، مسلول و زن زیادی بود. در چاپ دوم این کتاب در سال ۱۳۴۲ُ، جلال آل احمد در یادآوری مختصری نوشت:

«اگر به تجدید چاپ این دفتر رضا داده ام بیشتر به این هوس بوده است که در شخص جوانی ام نظری جدی کرده باشم که به جای خود نه فرصت جوانی کرد و نه فرصت نگریستنی جدی و ببینم آیا اکنون این فرصت دست داده است؟ و بعد ببینم آخر که بود آن که ده سال سر از پا نشناخت و بر واقعیت پرپری این نردبان های تک پله کاغذی از غرور ۲۰ سالگی یک مرتبه به تلخی ۳۰ سالگی رسید؟» و همچنین افزود:«تکه های سمنوپزان و خانم نزهت الدوله را نیز بر این چاپ (چاپ دوم) افزودم. چیزهایی بود لایق ریش همان دوره جوانی.»
در واقع باید گفت مجموعه داستان «زن زیادی» شامل همه‌ی داستان‌هایی است که جلال آل احمد درباره‌ی زنان نوشته است و از جمله آثار اوست که نشان‌دهنده‌ی تلاش فراوان او در راه روشنگری ایران است.”