خسرو خوبان

از مقدمه کتاب:
رمانی که پیش رو داریم از جهتی به پرده شباهت دارد. داستان همچون شمایلی بین صفحات گشوده می شود، گاه گرد خود می پیچد و به ویژه از این نظر هم سو با قصه های عامیانه از درآمیختن آنچه به طور متعارف واقعیت و خیال می نامیم، پروا نمی کند.
در پانزده سال آخر سلطنت شاه، شخصیتی پدیدار می شود که گویی از بدو تولدش با نشانه های خاص احاطه شده است. در واقع ماجرایست مربوط به ظهور یک مستور، یکی از آن نیروهای پنهانی که مردم ایران همواره ظهورشان را انتظار کشیده اند و از دیرباز اوهام و آمالشان به آن متکی است. و این واقعه درست زمانی روی میدهد که انقلاب اسلامی که آخر کتاب در آن غوطه ور خواهیم شد، نهانی در حال تدارک است.
بنابراین رمانی است معاصر و در عین حال اسطوره ای، تولد دوباره “خسرو خوبان”. اما به چه دلیل؟ و برای چه منظوری؟ که از جهاتی حتی در رابطه با نامش، از دور، بسیار دور، حتی از گذشته های زرتشتی می آید، چون واقعه ای حقیقی و کنونی، با کاروانی از شگفتی ها، اوهام، رویاهای صادقه، نبردهای غول آسا در مقابله با دشمن همیشگی نقل می شود…