ای آرزوی من

کتاب « ای آرزوی من » اثر جواد فاضل رمانی است قدیمی ، بلند و پر از فراز و نشیب که آن را تقدیم علاقمندان می کنیم .
بخشی از این رمان را با هم مرور می کنیم :
– پری پندهای من تمام شد ولی حرفهای من هنوز باقیست . دست و پا می کنم از اجل مهلت بگیرم تا در آخرین لحظات زندگانی هر چه در قلب دارم برای یگانه دخترم بر زبان بیاورم .

نه گریه نکن اشک نریز از غم من از غم دوری من دلتنگ مباش که خدای تو بزرگ و مهربان است . روح من هم در اوج آسمان ها و بالای ابرها هر کجا آشیان داشته باشد ترا تنها نخواهد گذاشت .

من ترا فراموش نخواهم کرد و دل من در دل مزار بخاطر تو هرگز خاک نخواهد شد . پری نزدیک تر بیا و بنام آخرین وداع سرت را بر سینه تب دار من بگذار تا یک راز نهفته را برای تو آشکار کنم .

« رحمت » این رحمت … نام « رحمت » بیرحمانه قلبم را از ریشه درآورده و بیرحمانه گلویم را فشار داد . دیگر آن سکوت و آرامش و سکون که تاکنون داشته بودم و می خواستم همچنان این آرامش و سکون را در بالین مادر بیمارم نگاهداشته باشم درهم و برهم ریخت و مرغ روحم در کالبد تن چنان سراسیمه و مضطرب شد که فکر کردم لحظه دیگر این پرنده بی بال و پر برای همیشه قفس سینه ام را ترک خواهد گفت و سر به بیابان خواهد گذاشت .

قرار و آرام از کفم ربوده شد و خونسردی ساختگی هم از دستم بدر رفت . در آغوش مرتعش مادرم که می رفت آهسته آهسته به ارتعاش خود خاتمه دهد و از حرکت حیات فرو ایستد همچون جوجه کبوتری می لرزیدم و نمی دانستم از « رحمت » چه خبری خواهد داد و درباره او چه وصیت خواهد کرد …