ایران در زمان ساسانیان
ایران در زمان ساسانیان نام کتابی از آرتور امانوئل کریستنسن ایرانشناس و لغتشناس اهل دانمارک است. تألیف این اثر ۳۰ سال به طول انجامیدهاست. کتاب در سال ۱۹۳۵ به چاپ رسیدهاست.
در تألیف این کتاب تقریباً تمامی منابع قدیم و جدید یونانی، رومی، سریانی، ارمنی، عربی و بهخصوص کتابهایی که در دو سدهٔ اخیر (تا زمان تألیف آن) توسط خاورشناسان و پژوهشگران آثار باستان به نگارش درآمده، از نظر انتقاد نویسنده گذرانده شدهاست.
این کتاب را غلامرضا رشید یاسمی به فارسی ترجمه کرده و توسط انتشارت امیرکبیر به چاپ رسیدهاست. از تازگیهای این کتاب این است که نویسنده اَعلام و اصطلاحات قدیم را عموماً به شکلی آوردهاست که در کتابهای اوستایی و پهلوی دیده میشود، یا قواعد زبانهای کهن چنان حکم میکردهاست. مانند وهرام (بهرام)، وزرگمهر (بزرگمهر)، اوهرمزد (هرمزد = اهورامزدا)، میثرا (مهر) و امثال آن.
کلیهٔ نسخ این کتاب بلافاصله پس از انتشار به فروش رفت. کریستنسن یادداشتهای تازهای بر آن افزود و در سال ۱۹۴۴ دوباره نشر داد. در چاپ جدید این کتاب نویسنده کشفیات جدیدی را مورد توجه قرار داد. از مهمترین آن کشفیات میتوان به کتیبه زردشت و خرابههای شهر شاپور و کتیبهشاپور اول اشاره کرد.
وی همچنین از انتقاداتی که بر کتابش شده بود در چاپ دوم کتاب استفاده کرد.وی مهمترین آنها را مقالات آقایان بیلی در ((نشریه مدرسه زبانهای شرقی)) و مینورسکی در(( مجلهٔ انجمن همایونی آسیایی)) سال ۱۹۳۹ معرفی کردهاست.
به عقیدهٔ مترجم، این کتاب بهترین اثر این نویسنده بهشمار میآید و جامعترین کتاب در مورد تاریخ ساسانی تا زمان ترجمهٔ آن بودهاست.
كيفيت سازمان ادارى شاهنشاهى بالطبع ضمن شرح تأسيس اين سلسله بيان گرديد و شرح تحولاتى كه در اين قسمت در طول عهد ساسانى رخ داده، به ترتيب در مكان تاريخى خود قرار گرفت، از طرف ديگر براى اينكه كتاب خود را زندهتر و روشنتر كنم، اطلاعات و مطالب مربوط به هريك از مباحث تمدنى و اجتماعى را در فصلى آوردهام، كه براى تفسير و توضيح وقايع سياسى با اوضاع عمومى موضوع آن فصل مفيد باشد.
به اين ترتيب وصف تشكلات نظامى دوره اول عهد ساسانى در فصل پنجم قبل از بيان جنگهاى ايران و روم صورت گرفته است و اطلاعات مربوط به محاكم و حقوق جنايى در فصل ششم به هنگام شرح آزار عيسويان و تعقيب آنان.
تحقيقاتى راجع به مسائل خانواده و مالكيت آغاز فصل هفتم را تشكيل مىدهد، كه موضوع عمدهاش «فتنه كمونيستى مزدك» است. وصف مختصرى از پايتخت ايران را در آن عهد در فصل هشتم، كه مخصوص شاهنشاهى خسرو اول است، قرار دادهام، چه در زمان سلطنت اين شاهنشاه، كه بانى انطاكيه جديد در جنب بود، پايتخت ايران به بسط و عظمت نهايى خود رسيد.
در همين فصل اطلاعاتى راجع به تشريفات دربار ذكر كردهايم، زيرا بيشتر آنچه كه مورخان ايرانى و عرب درباره اين موضوع آوردهاند، مربوط به دوره اخير عهد ساسانى است، كه با جلوس خسرو اول پس از فرونشاندن نهضت مزدك آغاز مىشود. اما هرچه درباره شكوه و جلال دربار بوده، در فصلى آمده است، كه مخصوص خسرو دوم معروف به پرويز است، زيرا كه هيچيك از شهرياران ساسانى طرايف و ظرايف و جمال و جلال دربارى را به پايه اين پادشاه نرسانيدهاند.
نسبت به سياست خارجى ايران راه اختصار را پيمودهام و شرح حوادث جنگى را به كمترين مقدار ضرورى تقليل دادهام. اما اگر قصه جنگ شاپور دوم را با روميان از اين قاعده مستثنى ساختهام، از آن سبب است كه ما در آثار آميانوس مارسلينوس روايت بىنظير مردى را در دست داريم، كه خود شاهد عينى وقايع بوده و با استادى و مهارت، شاه بزرگ و لشكرهاى او و صحنههاى پرجنب وجوش آن جنگها را از نو در برابر ديدگان ما زنده و مجسم مىكند

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.