کتاب الکندی فیلسوف بزرگ جهان اسلامی را یوحنا قمیر نوشته و صادق سجادی آن را به فارسی برگردانده است. غرض از تألیف این کتاب، بررسی سیر تفکرات و اندیشه‌های فلسفی در جهان اسلام است. در این کتاب به زندگی و آراء ابویوسف یعقوب بن اسحاق الکندی ملقب به «فیلسوف عرب» از خاندانی کهن پرداخته شده است.

از متن کتاب:
گویند او مردی یهودی بود که اسلام آورد و نیز گویند مسیحی بود اما هیچ یک از این دو قول مستند به مدارک متقن نیست. در بصره پای به جهان گذاشت و رشد یافت و آنگاه به بغداد رفت. با ماموران عباسی و معتصم مربوط شد و به تربیت محمد بن معتصم مامور گشت. او را در میان این خلفا و فرزندانشان منزلتی عظیم بود. اما متوکل کینه او را بر دل گرفت و آماج حملات خویش قرارش داد و بالاخره تبعیدش کرد. الکندی آرا و عقایدی نزدیک به آراء معتزلیان داشت و چون مامون و معتصم عباسی نیز اهل اعتزال بودند و فلسفه را نیز دوست می داشتند، او را مقرب خویش گردانیدند. اما موکل که به پشتیبانی از مکتب اهل سنت و جماعت برمی خاست، از او در غضب شد و به آزارش پرداخت..