الو الو اینجا پلیس

در آغاز داستان می خوانیم:
یک هفته پیش پشت پنجره دفتر کارم ایستاده بودم و کوچه را که آفتاب داغ تابستان بر آن می تابید، نگاه می کردم. با خودم گفتم: “کاش یک هفته کارها را تعطیل کنم و به ماهیگیری بروم”
فورا تصمیم گرفتم اما در همان لحظه در باز شد، منشی ام نرما وارد شد و در را پشت سر خود بست. پرسیدم:
– کاری داری؟
– یک روزنامه نویس جوان آمده است. اربابش او را برای دیدن تو فرستاده. می گوید که کاری با تو دارد.
– چه کاری؟
– نمی دانم. می گوید که با خود تو کار دارد.
– من وقت ندارم.
– من هم به او همین را گفتم. اما گوش نداد و گفت که منتظر می شود تا کارت تمام شود و از اتاق بیرون بیایی.
– من هم تا از اتاق بیرون آمدم او را می گیرم و از پله ها می اندازم پایین. فعلا حوصله دیدن کسی را ندارم.
– من هم عین همین حرف را به او زدم. گفت ترجیح می دهد که از پله ها پایین انداخته شود اما دست خالی پیش مدیرش برنگردد. ترا خدا بگذار بیارمش تو. همه اش رو بروی من نشسته و به پاهایم چشم دوخته است.
– پس خوش ذوق هم تشریف دارد! برو بیارش تو.
نرما رفت و در را باز کرد و گفت:
– بفرمایید آقا! مستر براندون منتظر شماست…