افق گمگشته

از متن کتاب:
یاران تحصیلی معمولا وقتی پس از رسیدن به سن رشد، بار دیگر با هم برخورد می کنند متوجه می شوند که کمتر از آنچه فکر می کرده اند با هم اشتراک فکر و سلیقه دارند. دچار یک حالت یاس و پکری می شوند و اینحالت را ما در مهمانی آن شب رفته رفته در وجود خود احساس می کردیم. از ما سه همدرس سابق روثر فرد به داستان نویسی اشتغال داشت و وایلند دبیر سفارت انگلیس در آلمان شده بود و آنشب در تمپل هوف ما را به شام دعوت کرده بود. ولی به نظر من این دعوت او از روی کمال شوق و رغبت نبود. بلکه توام با یکنوع سردی و خشکی بود که معمولا هر رجل سیاسی باید برای این گونه مواقع حاضر در آستین داشته باشد. چنین به نظر می رسید که غیر از اینکه ما سه نفر انگلیسی مجرد در یک کشور بیگانه هستیم، هیچ چیز دیگری باعث گردآمدن ما در آن محل نشده است…