ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل (1054 – 1133 قمری)، شاعر پارسی ‌گوی سبک هندی بود که در میانسالی در دهلی سکنی گزید. آثار بیدل با افکار عرفانی، مضامین پیچیده، استعارات و کنایات و ابداع مضامین تازه به‌ هم آمیخته است. حمیدرضا قلیچ خانی با هدف پژوهشی بین رشته ای، در کتاب پیش رو به بررسی اصطلاحات نسخه پردازی در دیوان بیدل دهلوی پرداخته که این اصطلاحات نشانگر ارتباط شعر فارسی و هنرهای کتابت و کتاب آرایی است. مولف پس از دیباچه، مطالب کتاب را در بخش های نگاهی به زندگی بیدل، گزارشی از شیوه کار، ابیات بیدل، فهرست اصطلاحات، شرح گزیده اصطلاحات و پیوست گزیده ابیات تنظیم کرده است. این کتاب در سال 1389 توسط مرکز تحقیقات فارسی رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران روانه بازار گردید.