سخنم را به پیروی از ابوذر – که پیرواویم و مکنیم اسلام و تشعم ونیز خواستم و خشمم و آرمانم، مکتب او و اسلام و تشیع او ونیز خواست و خشم و آرمان اواست ـ بنام خداوند مستضعفان (۱) آغاز میکنم .
۱- استضعاف که در قرآن بکار میرود بمعنی به بیجارتی وضعف گرفت است و بسیار قابل تأمل است چون معنائی است اعم از استبداد واستثماره استعباد واستعمار واستحمار ۱۰۰۰ اینها همه شکلهای مختلف استضعا در زمان ها ونظام های گوناگون است که گاه با شکلی از آن مبارزه می شود و از میان برده میشود ولی شکل دیگری جانشین آن میشود .
در نظامی که انسان را به ضعف د چار کند چه ضعف اقتصادی (استثمار), جه سیاسی ( استبداد) جه ملی استعمار) و چه فکری و روحی و اخلاقی استحمار ) وجه در آن واحد و نظام واحد, همه اش باهم اش باهم ، وجه اشکال دیگری که شاید بعدها اختراع نمند .
استضعاف است و قربانیان آن طبقه مستضعفین را بوجود میآورند و قرآن از نجات این طبقه ( بقیه پاورتی دریم…
