مقدمه و انتخاب از: علی موسوی گرمارودی

در بزرگداشت صد سالگی زادروز پروین اعتصامی

پروین بین تمام شاعره هایی که در تاریخ ادبیات می شناسیم، به خاطر حشمت کلام، بزرگی منش و تقوای گفتار و انسانیت عمیق، به شهادت دیوان شعرش، منحصر به فرد است. هرچند شعر ایران اعتبار خود را بیشتر مدیون مردان است، اما چنین نیست که از سوی زنان سترون مانده باشد.
در گذشته های دور، «رابعه بنت کعب قصداری»، «مهستی گنجوی» و بعد «زینب النسا» و سپس «مستوره کردستانی» و «ژاله اصفهانی» و امثال آنان را داشته ایم. اما حق این است که هیچیک از آنها به پروین اعتصامی نمی رسند.