اتوبوس نامه

آدمهای دنيا دو دسته اند: يكی آنهايی كه هر روز از پارك سوار آزادی رد می شوند ، يكی آنهايی كه رد نمی شوند.

تا به حال بوق يك اتوبوس آبی شهرك انديشه آزادی يا سر آسياب آزادی را از نزديك شنيده ای؟ نه چون تا به حال نخواسته ای از بين دو تا اتوبوسی كه در يك صف طويل ايستاده اند و راننده هايی دارند كه همه گرمشان است و خسته اند رد شوی .

تا به حال پانزده ، شانزده تا انسان ِ نمی دانم شريف يا غير شريف كه روی لباسهايشان عكس داريوش و لئوناردو و دكاپريو است و شلوارهای كلی جيب دارشان را با كمربندهای قرمز دور كمرهايشان بسته اند در جهت مخالف تو درست در لاين حركت تو راه رفته اند