«آوای خاک» مجموعه داستانی‌ست از رضا بهزادی که راویان این داستان‌ها سفری درونی را در خویش آغاز می‌کنند تا چیستی و کیستی خود را در جامعه‌ای دریابند که درگیر فقر و انقلاب و آوارگی بوده است.
داستان‌های این مجموعه به دو بخش «از دور» و «از نزدیک» تقسیم شده‌اند. بخش نخست سراسر در فضای ایران می‌گذرد، بخش دوم اما در خارج از کشور، اگرچه حال و هوای سال‌های دور هیچگاه از ذهن زدوده نمی‌شوند و در هر داستانی به شکلی خود را نشان می‌دهد. «آوای خاک» اما عنوان هیچ داستانی در این مجموعه نیست، اما داستان‌ها نگاه به خاکی دارند که راویان و یا نویسنده خود بر آن بالیده‌اند. از این خاک اما حال جز احساسی گُنگ چیزی بر ذهن نمانده است.