آفتاب رحمت

تاریخ شیعه، در آستانه هزاره یکی از طلایه داران فرهنگ شیعی (شیخ مفید) گرد آمده است. در این داستان، گوشه ای از موقعیت شیعه در قرن چهارم، ترسیم می شود تا تلاش شیخ مفید، عینی تر و ملموس تر گردد.

سعد، یکی از سرداران شیعه، به همراه سوارانش از مکه به سمت بغداد در حرکت بود که نزدیکی این شهر به غیاث، یکی از فرماندهان فاسد خلیفه عباسی، برخورد کرد…

با آن که شیعه در بغداد، از ابتدای حکومت عباسی، تحت فشار شدید بود، امّا در قرن چهارم، بخشی مهم از جمعیت بغداد را شیعیان تشکیل می دادند. در این بین وجود ارزشمند انسانی عالم به نام شیخ مفید، راهگشای مشکلات و سختی های شیعیان بود.
در عصر ایشان، بغداد مرکز علوم اسلامی بود و در پایگاه خلفای عباسی، فقه مذاهب مختلف تدریس می‌ شد و در کنار مکتب‌های دیگر، مکتب شیخ مفید جلوه خاصی داشت و از رونق بیشتری برخوردار بود. تلاش بسیار و ایمان قوى، دست به دست هم داد و شیخ مفید را انسانى فهیم و عالمى هوشمند ساخت.
او درصدد بود تا آموزش و تعلیم و تربیت شاگردان را از کودکى آغاز و استعدادهاى شگرف و درخشان را شناسایى کند. جاذبه فوق ‏العاده و پشتکار چشمگیر وى بدانجا انجامید که شاگردان بسیارى زانوى تعلُّم به محضرش زدند و هر روز از سرچشمه علم و دانش او بهره‏ ها بردند.