نظر به اینکه رسائل شهابالدین یحیی بن حبش بن امیرک سهروردی، حکیم و محیی حکمت اشراق، سرشار از معما، استعاره و رموزی است که همه حکایت از سیر روحانی و عروج معنوی دارد، در این کتاب در مقدمه نظر ابن سینا به استناد نمط نهم و دهم «شرح اشارات» به عنوان تمهید مقدمه آورده شده است.
پس از آن به طور خلاصه، جهانبینی شیخ مقتول سهروردی از شرح قطبالدین شیرازی بر حکمت اشراق ذکر شده است. در بخش اصلی کتاب نیز شش رساله از رسائل فارسی سهروردی شرح شده است.
این شش رساله به ترتیب عبارتند از: رساله عقل سرخ، رسالة الطیر، رساله آواز پر جبرئیل، رساله روزی با جماعت صوفیان، رسالة فی حالة الطفولیة، و رسالة فی حقیقة العشق (مونس العشاق).
در پایان کتاب نیز اصطلاحات، رمزیات، تأویلات و تعبیرات سهروردی آورده شده است.
