یکی از معدود پژوهش های برجسته در شناخت مشکلات و افکار و اعمال درک ناشده جوانان است. از مشکلات جنسی گرفته تا مشکلات مربوط اشتغال، از مشکلات اعتقادی گرفته تا ازدواج، این کتاب به بسیاری از معضلات و دغدغه های جوانان می پردازد. دکتر ناصرالدین صاحب زمانی در کتاب جوانی پر رنج خود به بررسی میزان بی همسایگی جامعه ایران و مدیران آن می پردازد و با استناد به جامعه سنجی برلو (جامعه سنج فرانسوی) اعلام می دارد که 67 % مردم ایران در جایگاه درست خود از دیدگاه تصمیم گیری و شغلی قرار ندارند.
جامعه ایران، جامعه ای بی همسایه است که به واسطه عدم حضور ملیت های گوناگون در آن دچار ماند ذهنی شده است و ضمیر ناخودگاه جمعی تمایلی به تغییر و آموزش ندارد. این جامعه به راحتی اما مقابل حضور رادیو تسلیم می شود و به آن گرایش پیدا میکند چرا که در این جامعه بر اساس آنچه از گذشته در فرهنگ مذهبی اش شکل گرفته است، یک مدنیت سمعی وجود دارد و مخاطب ترجیح میدهد اولین حرفی را که می شنود باور کند…