شهید بزرگوار آیت الله سید محمد تقی حسینی طباطبایی، در پرسش‏ نامه ‏ای که از سوی مجلس شورای اسلامی به ایشان داده شده، عصاره حیات طیبه ‏شان را چنین نگاشته ‏اند؛
نام: سیدمحمدتقی حسینی طباطبایی
فرزند: مرحوم سیدعلی
تاریخ تولد: 1307 هـ.ش ـ زابل
تحصیل مقدمات علوم دینیه را در حوزه علمیه زابل و تکمیل آن در مشهد مقدس به مدت 18 سال سپری کرده، توضیحاً سطوح فقه و اصول را نزد اساتید بزرگی مانند: آیت الله شیخ محمدهاشم قزوینی و شیخ محمدکاظم دامغانی و فلسفه و کلام و اعتقادات را در محضر آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی و تفسیر و روایات را در محضر آیت الله حاج شیخ غلامحسین تبریزی فرا گرفت و درس خارج فقه و اصول را چند دوره در خدمت حضرت آیت الله العظمی حاج سیدمحمدهادی میلانی (ره) حضور یافته و قسمتی از مسودات و تقریرات معظم له را با خط زیبایش پاکنویس نموده است. به زبان عربی تسلط کامل دارم و در این زبان تسلطم به حدی است که در حدود چهار هزار بیت در علوم مختلفه نحو، صرف و یک دوره منطق که حدود چهارصد بیت می ‏باشد و همچنین در فقه و بخشی در کلام سروده‏ ام.
قبل از انقلاب از سال 1341 در زابل اقدام به تأسیس یک باب مسجد و مدرسه علمیه و کتابخانه نموده‏ ام و حوزه تدریس داشته ‏ام و ضمناً جلسه تفسیر قرآنی از سال 1344 تشکیل داده و مردم را تحت عنوان تفسیر، با اسلام راستین آشنا می‏نموده ‏ام. در زابل پایگاهی برای مجاهدین و مخالفین رژیم (شاه) بوده ‏ام و نزد هر کس در این مسیر بوده، معروف به آن خدمت هستم. مسافرت‏ هایم به عراق به سال 1335، به مکه مکرمه 1345 و 1358 که سفر اخیر به دستور امام جهت بیان اهداف انقلاب و نقل آن به سایر کشورها که تا حدودی موفقیت ‏آمیر بود و با دانشمندانی از مغرب، مصر، سودان و عربستان سعودی تماس و ارتباط حاصل شد.
چنانچه در بالا ذکر شد، تألیفات ناتمامی در رشته‏ های تحصیلی خود داشته ‏ام که کامل آن همان منطق منظوم می‏باشد، با شرح تفسیری که خودم نوشته ‏ام به نام منتهی المیزان فی شرح احسن البیان؛
سمیته بمنتهی المیزان
میزان حق احسن البیان
و از جمله دیگر آثار اشعاری تحت عنوان «لامیه غدیریه» در مدح امیرالمؤمنین علیه السلام که به زبان عربی می ‏باشد. سخنرانی‏ هایی در محل اقامتم در زابل داشته ‏ام که مشهور است(برای مطالعه بیشتر ر.ک: شهید حجت الاسلام و المسلمین حاج سید محمدتقی حسینی طباطبایی به روایت اسناد ساواک، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، تهران: 1388).
در این وجیزه تمرکز بر روش و منش سبک زندگی شهید آیت الله حسینی طباطبایی می‏ باشد که در واقع بیان‏گر سبک زندگی وی در عرصه‏ سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و تعامل با اقشار مختلف مردم، به ویژه جوانان است. نکته ‏ای که در سبک زندگی این روحانی مجاهد وجود دارد، تأسیس مسجد و حوزه علمیه است. ایشان مسجد و حوزه را به پایگاهی جهت جذب مردم و جوانان به علم و معنویت و سیاست قرار می‏دهد، به طوری که روحانیون و شهدای شاخصی را تربیت می‏کند.