خری که آدم شد

من در سرزمین آفتاب زندگی میکنم .دهکده ای محصور بین کوه های سخاوتمند.در دشت های اطراف دهکده ،گلها به هر رنگ و در هر کجا که میخواهند می رویند .سبزه هایشان کوتاه و بلند ،درهم و برهم اند ولی انگار که از نظم خاصی پیروی میکنند و چشم ها را نوازش می دهند …

این پاراگراف گوشه ای از کتاب خری که ادم شد هست که با نثری بسیار روان و زیبا ذهن خواننده را درگیر میکند و میتواند در شب های پاییزی یکی از کتاب های خوبی باشد که خواهید خواند…