ابوالفرج علی بن الحسین بن هندو پزشک و فیلسوف و شاعر و نویسنده و ادیب و طنزگوی از دانشمندان معروف نیمه دوم قرن چهارم و اوائل قرن پنجم هجری بوده است.
ابن هندو کتب فلسفه و علوم اوائل را در شهر نیشابور نزد ابوالحسن الوائلی یا ابوالحسن العامری فرا گرفت و سپس پزشکی را نزد ابوالخیر خمار آموخت و در زمان ابوغالب بن خلف وزیر فخرالملک به بغداد آمد و پس از سال چهارصد مدتی در گرگان قامت گزید و در همان شهر در سال چهارصدوبیست از دنیا رفت و در خانهای که ملک او بود مدفون گردید.
آثاری که از ابن هندو یاد کردهاند عبارتست از: 1. دیوان، 2.رسائل، 3. انموذج الحکمة، 4. الرسالة المشوّقه فی المدخل الی الفلسفه، 5. النفس، 6. الکم الروحانیة من الحکم الیونانیة، 7. الوساطة بین الزّناة والسّلاطة، 8. مفتاح الطب، 9. البغة من مجمل الحکمة، 10. نزهة العقول، 11. الفرق بین المذکّر و المؤنث و 12. المساحة.
از میان آثار این هندو کتاب «مفتاح الطب» او بیش از همه از شهرت برخوردار بوده و این بدان جهت است که کمتر کتابی با این وجازت و اختصار و با این حال دارای مطلبی گوناگون، در تاریخ طب و آداب دانشجویان این فن نوشته شده است.
