آسوموار

آسوموار (به فرانسوی: L’Assommoir) در سال ۱۸۷۷ توسط نویسنده فرانسوی امیل زولا نوشته شد. این رمان هفتمین رمان از مجموعهٔ بیست رمان روگن ماکار می‌باشد. آسوموار به بررسی زندگی طبقه کارگر و تاثیر الکل و فقر در زندگی این طبقه می‌پردازد. آسوموار یکی از شاهکارهای امیل زولا محسوب می‌شود و باعث معروفیت وی در فرانسه و سراسر جهان گشت.

به گفته امیل زولا آسوموار اولین رمانی می‌باشد که در آن زبان و عادات مردم را به تصویر می‌کشد. آسوموار جنجال‌های بسیاری را برانگیخت. از یک‌طرف راست گرایان نویسنده را بخاطر لحن مستهجن کتاب سرزنش نمودند و از طرف دیگر چپ گرایان داستان کتاب را توهینی به مردم می‌دانستند.

امیل زولا در دفاع از کتابش خطاب به هر دو گروه گفت:”من سقوط شوم یک خانواده کارگر را در محیط متعفن حومه، گسستن پیوندهای خانوادگی و بوی مشموم در هم ریختگی، فراموشی تدریجی احساسات انسانی و در نهایت شرم و مرگ را به تصویر کشیده ام”.

ترجمه عنوان کتاب آسوموار به زبا ن‌های دیگر کار مشکلی می‌باشد. در زبان فرانسه قرن نوزدهم آسوموار اصطلاحی رایج بوده است که اشاره به مغازه‌ای می‌کند که در آن مشروبات الکلی به قیمت بسیار پایین فروخته می‌شد. معنی لغوی آن چکش و بیحسی و گیجی نیز می‌باشد و کنایه از محلی است که در آنجا انسان با نوشیدن الکل غم‌های خود را به فراموشی می سپارد. موضوع اصلی کتاب بدبختی یک خانواده ناشی از افراط در مصرف الکل می‌باشد.

اسوموار محله‌ای است که تمامی افراد این خانواده به آنجا می‌رفتند و روز به روز بیشتر در فقر خود فرو می‌رفتند. در آسوموار که زولا در کتابش اصطلاحاً آن را هیولا نامیده است هر روز کمی از خوشبختی ژروز بلعیده می‌شود. آسوموار توسط فرهاد غبرایی به فارسی ترجمه شده است.